Show simple item record

dc.contributor.authorเดชา ศิริเจริญ
dc.date.accessioned2016-10-18T09:20:50Z
dc.date.available2016-10-18T09:20:50Z
dc.date.issued2558
dc.identifier.citationวารสารนิติศาสตร์ 6, 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2558), 45-51en_US
dc.identifier.issn2228-9526
dc.identifier.urihttp://repository.au.edu/handle/6623004553/18287
dc.descriptionบทความภาษาไทย ; บทคัดย่อภาษาไทยและภาษาอังกฤษ.en_US
dc.description.abstractการเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรานั้นเป็นความผิดต่อกฎหมายในหลายกรณี ได้แก่ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตร 654 พระราชบัญญัติดอกเบี้ยเงินให้กู้ยืมของสถาบันการเงิน พ.ศ. 2523 พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. 2505 และพระราชบัญญัติห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา พ.ศ. 2475 สุดแล้วแต่ว่าเป็นกรณีต้องด้วยบทกฎหมายใด ซึ่งโดยบทบัญญัติของกฎหมายจะกำหนดให้ดอกเบี้ยซึ่งเรียกเก็บเกินร้อยละสิบห้าต้องลดลงมาเหลือเพียงร้อยละสิบห้าตามกฎหมายเท่านั้น ดอกเบี้ยส่วนที่เกินมาย่อมตกเป็นโมฆะ เป็นผลให้คู่สัญญาชอบแต่จะบังคับดอกเบี้ยส่วนที่ไม่เกินร้อยละสิบห้า จนกระทั่งมีคำพิพากษาฎีกาวางหลักให้ดอกเบี้ยทั้งหมดทั้งส่วนที่เกินและที่ไม่เกินร้อยละสิบห้าตกเป็นโมฆะไปทั้งหมด จึงทำให้บทบัญญัติที่ลดดอกเบี้ยส่วนที่เกินร้อยละสิบห้าลงมาไม่มีผลบังคับใช้ได้อีกต่อไป อีกทั้งโทษตามพระราชบัญญัติห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรานี้ยังเป็นโทษที่เบา และครอบคลุมไปไม่ถึงสัญญาประเภทอื่น จึงสมควรได้รับการแก้ไขen_US
dc.description.abstractOvercharging of interest is an infringement of several laws; viz. Section 654 of the Civil and Commercial Code, the Interest on Loan of Financial Institutions Act B.E. 2523 (1980), the Pawnshop Act B.E. 2505 (1962) and the Prohibition of Excessive Interest Rate Act B.E. 2475 (1932). The law specifies that the charging of interest in excess of 15% per annum is prohibited. The excessive amount charged is void, but the interest amount not exceeding 15% per annum is enforceable. But with the ruling of the Supreme Court that in the case of charging interest in excess of the rate prescribed by law, not only the amount charged at the excessive rate is void, but the entire interest amount is void, the provision of law saying: "when a higher rate of interest is fixed by the contract, it shall be reduced to 15% per year" becomes futile and unenforceable. Moreover, the punishment prescribed in the Prohibition of Excessive Interest Rate Act is too lenient and does not cover other contracts. Thus, it is appropriate to amend the law.en_US
dc.format.extent7 หน้าen_US
dc.format.mimetypeapplication/pdfen_US
dc.language.isothaen_US
dc.publisherมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญen_US
dc.rightsThis work is protected by copyright. Reproduction or distribution of the work in any format is prohibited without written permission of the copyright owner.en_US
dc.subjectการเรียกดอกเบี้ยเกินอัตราen_US
dc.subjectดอกเบี้ยเป็นโมฆะen_US
dc.subjectExcessive interest rateen_US
dc.subjectOvercharged interesten_US
dc.subject.otherวารสารนิติศาสตร์
dc.subject.otherวารสารนิติศาสตร์ -- 2558
dc.titleดอกเบี้ยกับข้อปัญหาen_US
dc.title.alternativeInterest and its problemsen_US
dc.typeTexten_US
mods.genreJournal Articleen_US
au.link.externalLink[Full Text] (http://www.assumptionjournal.au.edu/index.php/LawJournal/article/view/2376/1627)


Files in this item

FilesSizeFormatView

There are no files associated with this item.

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record